To ju\u017c dzisiaj. Za oknem wstawa\u0142o s\u0142o\u0144ce. Zadzwoni\u0142 budzik. Posz\u0142am pod prysznic. Wpakowa\u0142am ostatnie rzeczy do torby. Podjecha\u0142a taks\u00f3wka i\u2026 ruszyli\u015bmy. Mijali\u015bmy znane punkty na trasie dom \u2013 szpital. Patrzy\u0142am, jak migaj\u0105 za szybami samochodu. Patrzy\u0142am na ludzi spiesz\u0105cych si\u0119 do pracy. Patrzy\u0142am na psy, na porannym spacerze. Na dzieci biegn\u0105ce do szko\u0142y\u2026 I jecha\u0142am. Wtedy jeszcze nie wiedzia\u0142am, czy w tym dniu, mnie zoperuj\u0105. Nie mia\u0142am przecie\u017c skierowania. Ale intuicja podpowiada\u0142a mi, \u017ce to jednak jest ten dzie\u0144.<\/p>\n
W szpitalu zameldowa\u0142am si\u0119\u00a0u piel\u0119gniarek. Kaza\u0142y nam czeka\u0107, w korytarzu, na przyj\u015bcie profesora M. W ko\u0144cu wszed\u0142. Jak zwykle lekko zamy\u015blony. Jak zwykle u\u015bmiechni\u0119ty. Pozna\u0142 nas. Kiedy mija\u0142 fotele, na kt\u00f3rych siedzieli\u015bmy, wymienili\u015bmy spojrzenia i uprzejmo\u015bci na powitanie.<\/p>\n
Czekali\u015bmy w kolejce wszystkich porannych pacjent\u00f3w. Zbyszek trzyma\u0142 mnie za r\u0119k\u0119. Nie wiem o czym rozmawiali\u015bmy. Nic nie pami\u0119tam. Po kilku minutach, pierwsza osoba, wesz\u0142a do gabinetu. Potem druga\u2026 Kiedy m\u00f3j lekarz wyszed\u0142, by zaprosi\u0107 trzeci\u0105 osob\u0119, spojrza\u0142 si\u0119\u00a0na nas i zapyta\u0142:
\n\u2013 Czemu Pani tu czeka? Dlaczego nie szykuje si\u0119\u00a0Pani do operacji?
\n\u2013 Nie mam skierowania\u2026 \u2013 zawiesi\u0142am g\u0142os w przestrzeni.
\n\u2013 Prosz\u0119 za mn\u0105 \u2013 us\u0142ysza\u0142am.<\/p>\n
Min\u0119\u0142am kolejk\u0119 os\u00f3b i wesz\u0142am do pokoju.<\/p>\n
\u2013 To dzisiaj. Czyli robimy re-operacj\u0119. Jeszcze nie decydujemy si\u0119\u00a0na odci\u0119cie nerwu? \u2013 zapyta\u0142.
\n\u2013 Nie! Nie\u2026 \u2013 m\u00f3j g\u0142os wydawa\u0142 mi si\u0119\u00a0obcy, jakby z innego \u015bwiata \u2013\u00a0Umawiali\u015bmy si\u0119\u00a0na mikrodekompresj\u0119.
\n\u2013 A jak Pani s\u0142yszy? Nast\u0105pi\u0142a jaka\u015b poprawa?
\n\u2013 Nie.
\n\u2013 Rozumiem. Wobec tego\u2026 Plan jest taki, \u017ce wyjm\u0119 stary teflon, w\u0142o\u017c\u0119 nowy, troch\u0119\u00a0wi\u0119cej ni\u017c poprzednim razem.
\n\u2013 Tak\u2026 \u2013 patrzy\u0142am na jego twarz w skupieniu.
\n\u2013 Prosz\u0119 si\u0119\u00a0nie ba\u0107. Zawsze istnieje ryzyko, ale\u2026 Wszystko b\u0119dzie dobrze. Prosz\u0119 tu podpisa\u0107 zgod\u0119 na zabieg \u2013 podsun\u0105\u0142 mi dokument. Jedna kartka\u00a0A4, kt\u00f3ra wygl\u0105da\u0142a tak niewinnie.
\nPodpisa\u0142am.
\n\u2013 Panie doktorze przynajmniej niemo\u017cliwa jest jedna komplikacja. Nie strac\u0119 s\u0142uchu. Bo to ju\u017c si\u0119\u00a0sta\u0142o \u2013 nie wiem dlaczego to powiedzia\u0142am. Zabrzmia\u0142o to jak jaki\u015b przewrotny \u017cart skaza\u0144ca. Lekarz spojrza\u0142 na mnie i powoli odpar\u0142.
\n\u2013 Tak. Rzeczywi\u015bcie. Mo\u017cna do tego w w ten spos\u00f3b podej\u015b\u0107 \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142\u00a0si\u0119\u00a0raz jeszcze i doda\u0142 \u2013 B\u0119dzie Pani trzecia. Jak wszystko p\u00f3jdzie dobrze, we\u017amiemy Pani\u0105 na blok ko\u0142o dwunastej. Wszystko b\u0119dzie dobrze.<\/p>\n
Nie odpowiedzia\u0142am. Ba\u0142am si\u0119. Ca\u0142a machina ruszy\u0142a. Wypisa\u0142 moje skierowanie i zaopatrzona w ca\u0142\u0105 dokumentacj\u0119, posz\u0142am w kierunku piel\u0119gniarek. Oczywi\u015bcie musieli\u015bmy zawr\u00f3ci\u0107 i odwiedzi\u0107 izb\u0119 przyj\u0119\u0107. W ko\u0144cu wr\u00f3ci\u0142am z powrotem na oddzia\u0142, poda\u0142am wyniki bada\u0144 krwi, tomografi\u0119 p\u0142uc, ostatni rezonans, wypis ze szpitala sprzed trzech miesi\u0119cy\u2026 Oddzia\u0142owa zacz\u0119\u0142a mnie chwali\u0107, jaka jestem przygotowana\u2026 Poda\u0142a mi ankiet\u0119 o stanie zdrowia do wype\u0142nienia. I ruszy\u0142y\u015bmy do sali numer sze\u015b\u0107.<\/p>\n
<\/p>\n
Sala numer sze\u015b\u0107.<\/em><\/p>\n Pi\u0119cioosobowy pok\u00f3j. Na ka\u017cdym le\u017ca\u0142a jaka\u015b chora kobieta. A pod oknem samotnie sta\u0142o jedno wolne \u0142\u00f3\u017cko. Przyszed\u0142 Zbyszek, targaj\u0105c moj\u0105, ci\u0119\u017ck\u0105 torb\u0119. Zacz\u0119\u0142am uk\u0142ada\u0107 rzeczy w szafce. W oczach zbiera\u0142y mi si\u0119\u00a0\u0142zy. Pr\u00f3bowa\u0142am to ukry\u0107. Przysz\u0142a piel\u0119gniarka i rozstawi\u0142a sprz\u0119t. Nawet uda\u0142o nam si\u0119\u00a0przeprowadzi\u0107 do\u015b\u0107 weso\u0142\u0105 konwersacj\u0119. Dzisiaj wszyscy byli dla mnie bardzo mili. Dzi\u0119ki temu i ja si\u0119\u00a0jako\u015b trzyma\u0142am. Wesz\u0142am jeszcze do toalety. Kiedy wysz\u0142am, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce na moim \u0142\u00f3\u017cku le\u017cy ju\u017c zielony kubraczek do operacji. Jedna z s\u0105siadek powiedzia\u0142a: Zacz\u0119\u0142am si\u0119\u00a0uwa\u017cnie przygl\u0105da\u0107 zielonemu ubranku i jako\u015b nie mog\u0142am zmusi\u0107 si\u0119\u00a0do dzia\u0142ania. Mija\u0142y sekundy a ja sta\u0142am jak oniemia\u0142a. Nagle wpad\u0142a piel\u0119gniarka, kt\u00f3rej jeszcze dzisiaj nie widzia\u0142am, ale pami\u0119ta\u0142am j\u0105 z poprzedniego razu, sprzed trzech miesi\u0119cy. Znale\u017ali\u015bmy si\u0119 z powrotem na korytarzu i oddali\u015bmy si\u0119\u00a0oczekiwaniu. Czas p\u0142yn\u0105\u0142 bardzo powoli. O 11:40 jedna z piel\u0119gniarek powiedzia\u0142a mi, \u017ce tym razem naprawd\u0119 mam si\u0119\u00a0przebra\u0107 do operacji. By\u0142a bardzo mi\u0142a, spokojna, rzeczowa. W jaki\u015b magiczny spos\u00f3b ten spok\u00f3j udziela\u0142 si\u0119\u00a0r\u00f3wnie\u017c mnie. Razem ze Zbyszkiem posz\u0142am do \u201emojego<\/em>\u201d pokoju. Zacz\u0119\u0142am zdejmowa\u0107 ubrania. Za\u0142o\u017cy\u0142am zielon\u0105 fizelin\u0119 i w tym momencie poczu\u0142am, \u017ce ju\u017c przesz\u0142am na drug\u0105 stron\u0119\u2026 Sta\u0142am si\u0119\u00a0pacjentk\u0105. Za\u0142o\u017cy\u0142am szlafrok, kt\u00f3ry tym razem, przezornie zabra\u0142am ze sob\u0105. Spojrza\u0142am na le\u017c\u0105ce na \u0142\u00f3\u017cku banda\u017ce. Zawsze inaczej ni\u017c si\u0119 spodziewam. Poprzednim razem nie mia\u0142am szlafroka, tylko bluz\u0119\u00a0i jecha\u0142am na w\u00f3zku. Z powodu bluzy odby\u0142am bardzo niemi\u0142\u0105 dyskusj\u0119. Tym razem zabra\u0142am szlafrok, kt\u00f3ry okaza\u0142 si\u0119\u00a0by\u0107 niepotrzebny. Przynajmniej nie by\u0142o \u017cadnej scysji.<\/p>\n Przytuli\u0142am si\u0119\u00a0do tego, mojego, kochanego\u2026 Po\u0142o\u017cy\u0142am si\u0119\u00a0na \u0142\u00f3\u017cku i\u2026 pojecha\u0142am. Z tej kr\u00f3tkiej podr\u00f3\u017cy nic nie pami\u0119tam. Przed nami rozsun\u0119\u0142y si\u0119\u00a0drzwi bloku operacyjnego. Wjechali\u015bmy do \u015bluzy. Panowie anestezjolodzy poprosili mnie, \u017cebym przenios\u0142a si\u0119\u00a0na drugie \u0142\u00f3\u017cko. Wstaj\u0105c obejrza\u0142am si\u0119\u00a0do ty\u0142u. Drzwi by\u0142y jeszcze otwarte a w korytarzu sta\u0142 On. Spojrzeli\u015bmy si\u0119\u00a0na siebie. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119\u00a0do mnie. WIdzia\u0142am jego zdenerwowanie. Po\u0142o\u017cy\u0142am si\u0119\u00a0na drugim \u0142\u00f3\u017cku. Drzwi zamkn\u0119\u0142y si\u0119. Wjecha\u0142am na blok.<\/p>\n <\/p>\n Operacja.<\/em><\/p>\n Tym razem przygotowywa\u0142 mnie bardzo fajny facet. W sumie by\u0142o ich tam trzech. \u017bartowali. Uspokajali. Ten mi\u0142y, g\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cy\u00a0 anestezjolog mia\u0142 poczucie humoru i empati\u0119, kt\u00f3rej tak bardzo brakowa\u0142o mi poprzednio. <\/p>\n Sala numer sze\u015b\u0107.<\/em><\/p>\n D\u017awi\u0119ki zacz\u0119\u0142y dociera\u0107 do mojego m\u00f3zgu. S\u0142ysza\u0142am Zbyszka, cho\u0107 nie pami\u0119tam teraz co m\u00f3wi\u0142. S\u0142ysza\u0142am ludzi, szum, ma\u0142e zamieszanie. Zacz\u0119\u0142o mn\u0105 trz\u0105\u015b\u0107. Znowu to samo. Ca\u0142e cia\u0142o porusza\u0142o si\u0119\u00a0jak w jaki\u015b drgawkach. Coraz mocniej. Coraz mocniej. Wiedzia\u0142am, \u017ce obok jest Zbyszek. WIedzia\u0142am, \u017ce mnie ochroni. Pomimo zam\u0119tu w g\u0142owie i nieprzytomnego umys\u0142u, kt\u00f3ry ci\u0105gle zapada\u0142 si\u0119 w niebyt\u00a0i powraca\u0142 do rzeczywisto\u015bci, czu\u0142am, \u017ce m\u00f3j ukochany bardzo si\u0119\u00a0denerwuje. Poczu\u0142am na sobie dodatkowy koc. Jeden, potem drugi. A mimo to\u2026 ci\u0105gle podskakiwa\u0142am w \u0142\u00f3\u017cku. Ba\u0142am si\u0119, \u017ce m\u00f3j m\u00f3zg nie wytrzyma tego wszystkiego. Z\u0142apa\u0142am si\u0119\u00a0za g\u0142ow\u0119. Pod r\u0119k\u0105 wyczu\u0142am banda\u017c. Nie by\u0142o go poprzednio. Mia\u0142am tylko opatrunek za uchem. Dlaczego teraz mam ca\u0142\u0105 g\u0142ow\u0119 w banda\u017cu? Co\u015b pr\u00f3bowa\u0142am na ten temat wybe\u0142kota\u0107, ale chyba nikt mnie nie rozumia\u0142. Obok ca\u0142y czas siedzia\u0142 Zbyszek. Dotar\u0142o do mojej \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce le\u017c\u0119 w sali numer sze\u015b\u0107, nie na OIOM-ie. Przebudzenie. Wydaje mi si\u0119, \u017ce przyszed\u0142 m\u00f3j neurochirurg. O co\u015b\u00a0pyta\u0142. Zamkn\u0119\u0142am oczy. Nie mia\u0142am si\u0142y. Zasn\u0119\u0142am.<\/p>\n Otworzy\u0142am oczy. Przysz\u0142a mama. Przy mnie siedzia\u0142 nadal Zbyszek. Mama kr\u0119ci\u0142a si\u0119\u00a0troch\u0119\u00a0dalej. Kiedy otworzy\u0142am oczy, us\u0142ysza\u0142am jak m\u00f3wi\u2026 Otworzy\u0142am oczy i zobaczy\u0142am mam\u0119. Kiedy znowu otworzy\u0142am oczy, zobaczy\u0142am Zbyszka. Bola\u0142o. Bez przerwy dostawa\u0142am jakie\u015b kropl\u00f3wki, ale b\u00f3l stawa\u0142 si\u0119\u00a0coraz wi\u0119kszy. M\u00f3j \u201eanio\u0142 str\u00f3\u017c<\/em>\u201d poda\u0142 mi morfin\u0119 i wreszcie odp\u0142yn\u0119\u0142am do innego \u015bwiata. W nocy obudzi\u0142 mnie alarm komputera, do kt\u00f3rego by\u0142am pod\u0142\u0105czona. Mierzy\u0142 bicie serca, ci\u015bnienie, etc. Po chwili pojawi\u0142 si\u0119\u00a0ratownik. Popatrzy\u0142 w monitor, poprzekr\u0119ca\u0142 przyciski i wszystko si\u0119\u00a0uspokoi\u0142o. Wyszed\u0142. Po minucie us\u0142ysza\u0142am ponownie alarm. Ratownik wpad\u0142 do pokoju. Jeszcze raz sprawdzi\u0142 o co chodzi. Wyszed\u0142. Po chwili znowu\u2026 Alarm. Sytuacja powtarza\u0142a si\u0119\u00a0jeszcze kilkana\u015bcie razy. Ju\u017c nawet nie otwiera\u0142am oczu. Chcia\u0142am tylko spa\u0107. Przy kolejnym \u201ewyciu<\/em>\u201d, us\u0142ysza\u0142am energiczne kroki mojego opiekuna. To ju\u017c dzisiaj. Za oknem wstawa\u0142o s\u0142o\u0144ce. Zadzwoni\u0142 budzik. Posz\u0142am pod prysznic. Wpakowa\u0142am ostatnie rzeczy do torby. Podjecha\u0142a taks\u00f3wka i\u2026 ruszyli\u015bmy. Mijali\u015bmy znane punkty na trasie dom \u2013 szpital. Patrzy\u0142am, jak migaj\u0105 za szybami samochodu. Patrzy\u0142am na ludzi spiesz\u0105cych si\u0119 do pracy. Patrzy\u0142am na psy, na porannym spacerze. Na dzieci biegn\u0105ce do szko\u0142y\u2026 I jecha\u0142am.…Continue reading Re-operacja. Jeszcze raz\u2026<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":694,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[62,61,59],"tags":[9,18,57,65,50],"class_list":["post-701","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bol","category-medycyna","category-tn","tag-bol","tag-mikrodekompresja","tag-neuralgia-nerwu-trojdzielnego","tag-strach","tag-szpital"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/701","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=701"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/701\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":722,"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/701\/revisions\/722"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/694"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=701"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=701"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/neuralgia-blog.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=701"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n\u2013 To tu. Ma Pani takie chustki odka\u017caj\u0105ce \u2013 powiedzia\u0142a oddzia\u0142owa podaj\u0105c mi dwie bia\u0142e, wilgotne chusteczki \u2013\u00a0 Trzeba si\u0119\u00a0nimi umy\u0107 \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119\u00a0do mnie pocieszaj\u0105co i wysz\u0142a.<\/p>\n
\n\u2013 Ja chyba wyjd\u0119. Jako\u015b nieswojo si\u0119\u00a0tu czuj\u0119 \u2013 powiedzia\u0142 cicho Zbyszek, rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119\u00a0po sali pe\u0142nej kobiet w pi\u017camach.
\n\u2013 Umyj\u0119 si\u0119 i przyjd\u0119 do Ciebie \u2013 odpowiedzia\u0142am.
\nOn wyszed\u0142 a ja posz\u0142am do \u0142azienki. Obmy\u0142am si\u0119 tymi chustkami i zastanawia\u0142am si\u0119\u00a0czy takie mycie naprawd\u0119 odka\u017ca sk\u00f3r\u0119? Potem ubra\u0142am si\u0119\u00a0w swoje ciuchy, za\u0142o\u017cy\u0142am \u017c\u00f3\u0142te klapki i posz\u0142am do Zbyszka, kt\u00f3ry czeka\u0142 na korytarzu. Siedzieli\u015bmy tak jaki\u015b czas. W oddali pojawi\u0142a si\u0119\u00a0jedna z moich \u201ewsp\u00f3\u0142lokatorek<\/em>\u201d. Kiedy podesz\u0142a bli\u017cej\u2026
\n\u2013 Piel\u0119gniarka Pani szuka\u0142a. Chyba chcia\u0142a zrobi\u0107 EKG \u2013 zakomunikowa\u0142a.
\n\u2013 Dzi\u0119kuj\u0119. Wr\u00f3c\u0119 jak tylko zrobi\u0105\u00a0mi badanie, dobrze? \u2013\u00a0spojrza\u0142am na Zbyszka i posz\u0142am do pokoju.<\/p>\n
\n\u2013 To chyba ju\u017c. Przynios\u0142a to przed chwil\u0105\u2026 Dla Pani.
\nZ\u0142apa\u0142am za telefon i zadzwoni\u0142am do mojego m\u0119\u017cczyzny.
\n\u2013 Cho\u0107 tu. Dosta\u0142am zielon\u0105 fizelin\u0119. Zaczyna si\u0119. Chyba\u2026
\n\u2013 Ju\u017c id\u0119 \u2013 us\u0142ysza\u0142am po drugiej stronie zdenerwowany g\u0142os.<\/p>\n
\n\u2013 Pomy\u0142ka. To nie dla Pani \u2013 z\u0142apa\u0142a zielony materia\u0142 i przenios\u0142a na \u0142\u00f3\u017cko nale\u017c\u0105ce do kobiety z naprzeciwka \u2013\u00a0 To dla Pani!
\nW tym momencie do pokoju wkroczy\u0142 Zbyszek. Zdenerwowany podbieg\u0142 do mnie.
\n\u2013 Spokojnie. Nast\u0105pi\u0142a pomy\u0142ka. To by\u0142o dla tej Pani \u2013 wskaza\u0142am mu wzrokiem pacjentk\u0119, kt\u00f3ra pod pozornym u\u015bmiechem stara\u0142a si\u0119\u00a0ukry\u0107 swoje emocje \u2013\u00a0Wychodzimy. To jeszcze nie m\u00f3j czas.<\/p>\n
\n\u2013 B\u0119dzie dobrze. B\u0119dzie dobrze<\/em> \u2013 powtarza\u0142am sobie w my\u015blach.<\/p>\n
\n\u2013 My\u015blisz, \u017ce powinnam sobie nimi owin\u0105\u0107 nogi? \u2013 spojrza\u0142am pytaj\u0105co na Zbyszka \u2013 Pami\u0119tasz dok\u0105d si\u0119ga\u0142 ten banda\u017c? Do kolana czy za kolano?
\n\u2013 Nie pami\u0119tam.
\nZacz\u0119\u0142am owija\u0107 lew\u0105 nog\u0119. Do pokoju wesz\u0142a piel\u0119gniarka.
\n\u2013 A co\u017c to za samoobs\u0142uga?! \u2013 zawo\u0142a\u0142a po chwili, widz\u0105c jak dziarsko radz\u0119 sobie z bia\u0142ym, ci\u0105gn\u0105cym si\u0119\u00a0w niesko\u0144czono\u015b\u0107 materia\u0142em \u2013 Zaraz Pani obanda\u017cuj\u0119 nogi. Prosz\u0119 poczeka\u0107.
\nMoja druga noga zosta\u0142a okr\u0119cona bardzo fachowo i\u00a0 du\u017co cia\u015bniej.
\nLedwo usiad\u0142am z powrotem na \u0142\u00f3\u017cku wesz\u0142a druga piel\u0119gniarka i powiedzia\u0142a:
\n\u2013 Ju\u017c czas. Zabieramy Pani\u0105. Prosz\u0119 zdj\u0105\u0107 szlafrok. Pojedzie Pani na \u0142\u00f3\u017cku, pod ko\u0142dr\u0105.<\/p>\n
\n\u2013 Kocham Ci\u0119 \u2013 powiedzia\u0142am.
\n\u2013 Kocham Ci\u0119 \u2013 odpowiedzia\u0142.<\/p>\n
\n\u2013 Teraz poczuje Pani zawirowanie w g\u0142owie \u2013 us\u0142ysza\u0142am i w tym samym momencie poczu\u0142am, jak \u015bwiat zaczyna si\u0119\u00a0kr\u0119ci\u0107 wok\u00f3\u0142. Na szcz\u0119\u015bcie tym razem nikt nie dusi\u0142 mnie tlenem i o wszystkim by\u0142am informowana.
\n\u2013 Ju\u017c czuj\u0119\u2026 \u2013 wybe\u0142kota\u0142am.
\n\u2013 No prosz\u0119. Jaka szybka reakcja \u2013 zobaczy\u0142am nad g\u0142ow\u0105 u\u015bmiechni\u0119t\u0105 twarz lekarza.
\n\u2013 A teraz podamy kolejn\u0105 dawk\u0119 i zaraz Pani za\u015bnie.
\nZd\u0105\u017cy\u0142am tylko pr\u0119dko spojrze\u0107 na zegar. Bia\u0142y cyferblat i czarne wskaz\u00f3wki. Pami\u0119ta\u0142am ten obraz z poprzedniej operacji. By\u0142a 12:07. Ciemno\u015b\u0107. Wi\u0119cej nic nie pami\u0119tam\u2026<\/p>\n
\n\u2013 Jestem w sali? \u2013 zapyta\u0142am cicho.
\n\u2013 Na OIOM-ie nie ma miejsc. S\u0105 tam trzy osoby w bardzo ci\u0119\u017ckim stanie \u2013 us\u0142ysza\u0142am Zbyszka
\nChyba zasn\u0119\u0142am.<\/p>\n
\n\u2013 Kochanie\u2026 \u2013 g\u0142os zaciera\u0142 si\u0119\u00a0powoli. Zasn\u0119\u0142am.<\/p>\n
\n\u2013 Poprosimy piel\u0119gniark\u0119, \u017ceby by\u0142a z Tob\u0105 tej nocy. Zgadzasz si\u0119?
\nNie do ko\u0144ca rozumia\u0142am co m\u00f3wi. Spojrza\u0142am na Zbyszka z pytaniem w oczach\u2026
\n\u2013 Tak? Co my\u015blisz? Uzgodnijcie to sami\u2026
\nZamkn\u0119\u0142am oczy i zasn\u0119\u0142am.<\/p>\n
\n\u2013 Rozmawia\u0142em z profesorem M. M\u00f3wi\u0142, \u017ce wszystko si\u0119\u00a0uda\u0142o, \u017ce wyj\u0105\u0142 stary teflon i w\u0142o\u017cy\u0142 nowy. Troch\u0119 wi\u0119cej ni\u017c poprzednio. Powiedzia\u0142, \u017ce poprawi\u0142 co\u015b r\u00f3wnie\u017c ko\u0142o nerwu s\u0142uchowego. Mo\u017ce b\u0119dziesz lepiej s\u0142ysze\u0107\u2026 S\u0142yszysz inaczej? By\u0142 tu i pyta\u0142, ale spa\u0142a\u015b.
\nSkupi\u0142am si\u0119\u00a0na odg\u0142osach wok\u00f3\u0142.
\n\u2013 S\u0142ysz\u0119 szum. B\u0105belki. Chyba jest inaczej. Id\u017a. Powiedz mu to \u2013\u00a0nie wiem dlaczego nagle najwa\u017cniejsze na \u015bwiecie wyda\u0142o mi si\u0119, \u017ceby o tym powiedzie\u0107 \u2013 P\u00f3jdziesz?
\nZbyszek wsta\u0142. Zamkn\u0119\u0142am oczy. Po chwili wr\u00f3ci\u0142 i powiedzia\u0142, \u017ce tak szybko nie mo\u017cna nic powiedzie\u0107. \u017be to za wcze\u015bnie, \u017ceby co\u015b stwierdzi\u0107. A ja znowu zasypia\u0142am przy akompaniamencie b\u0105belk\u00f3w tlenowych i maszyn sprawdzaj\u0105cych bicie mojego serca\u2026
\nPip. Pip. Pip\u2026
\n\u2013 W nocy b\u0119dzie z Tob\u0105 ratownik medyczny \u2013 us\u0142ysza\u0142am mam\u0119.
\nZasypia\u0142am i budzi\u0142am si\u0119. W pewnym momencie pojawi\u0142 si\u0119\u00a0m\u00f3j nocny opiekun. U\u015bmiechni\u0119ty facet.
\n\u2013 Mamo, ale nie chc\u0119 \u017ceby on mnie my\u0142. Niech patrzy tylko czy wszystko jest dobrze i podaje \u015brodki przeciwb\u00f3lowe, dobrze?
\nPomimo og\u00f3lnego zakr\u0119cenia, wiedzia\u0142am, \u017ce nie bardzo chc\u0119, \u017ceby jaki\u015b obcy facet ogl\u0105da\u0142 mnie ca\u0142\u0105\u2026 go\u0142\u0105 \ud83d\ude09<\/p>\n
\n\u2013 Cholera! \u2013 powiedzia\u0142 tylko i podszed\u0142 do komputera. Po chwili wszystko umilk\u0142o. Wy\u0142\u0105czy\u0142 ca\u0142\u0105 t\u0119 maszyneri\u0119 i wreszcie mogli\u015bmy obydwoje zasn\u0105\u0107. Dosta\u0142am jeszcze morfin\u0119 i wi\u0119cej nic nie pami\u0119tam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"